John Carney'in yönettiği 2016 yapımı Sing Street, 1980'lerin Dublin'inde geçen, müzikle beslenen sıcak bir büyüme hikayesidir. Film, ailesinin mali sorunları nedeniyle katı bir devlet okuluna transfer olan 15 yaşındaki Conor'u (Ferdia Walsh-Peelo) merkezine alır. Yeni ortamında kendini yalnız ve uyumsuz hisseden Conor, gizemli ve ilham verici bir kız olan Raphina'ya (Lucy Boynton) aşık olur. Onun dikkatini çekmek için, aslında var olmayan bir müzik grubunda çaldığını iddia eder. Bu küçük yalan, onu ve yeni arkadaşlarını, adını sokaktan alan 'Sing Street' adlı gerçek bir grup kurmaya iter.

Film, yaratıcılığın ve müziğin, ergenlik çağındaki belirsizliklerden, ailevi çatışmalardan ve sosyal baskılardan kaçış için nasıl bir sığınak olabileceğini büyüleyici bir şekilde anlatıyor. Conor ve grubunun, 80'lerin new wave ve pop tarzlarını özümseyerek kendi şarkılarını yazma süreci, filmin kalbini oluşturuyor. Ferdia Walsh-Peelo'nun naif ve içten performansı ile Lucy Boynton'un karizmatik ve kırılgan Raphina'sı, hikayeye inandırıcılık ve duygu katıyor.

John Carney, daha önce 'Once' ve 'Begin Again' filmleriyle de kanıtladığı gibi, müzik ve hikaye anlatımını iç içe geçirmede bir ustadır. Sing Street, nostaljik bir dönem atmosferi sunarken, evrensel temaları (ilk aşk, kendini keşfetme, hayalleri takip etme) işliyor. Orijinal şarkılar son derece akılda kalıcı ve hikayenin duygusal ritmini yönlendiriyor. Mizahi anlar, dokunaklı dramatik unsurlarla dengeleniyor, izleyiciyi hem güldürüp hem de hüzünlendiriyor.

Sing Street izlemek, sadece bir müzikal keyfi değil, aynı zamanda sanatın dönüştürücü gücüne ve gençliğin cesaretine dair dokunaklı bir kutlamadır. Hayal gücünüzü harekete geçiren, içinizi ısıtan ve müzikleri uzun süre aklınızdan çıkmayacak, ruhu yükselten bir film arayan herkese şiddetle tavsiye edilir.