Alain Resnais'in yönettiği 1959 yapımı Hiroshima Mon Amour, savaşın yaraları ve unutmak ile hatırlamak arasındaki çatışmayı derinlemesine işleyen bir başyapıttır. Film, Hiroşima'da bir savaş karşıtı film çekimi için bulunan Fransız bir aktris (Emmanuelle Riva) ile evli bir Japon mimar (Eiji Okada) arasında geçen kısa ama yoğun bir ilişkiyi merkezine alır. İki karakter, bir yandan birbirlerine tutkuyla bağlanırken, diğer yandan İkinci Dünya Süreci'nin ve özellikle atom bombasının bıraktığı travmatik izleri konuşur.

Film, basit bir aşk hikayesi olmanın çok ötesine geçer. Senaryosu Marguerite Duras'a ait olan yapım, kişisel ve kolektif hafıza, suçluluk duygusu ve zamanın iyileştirici gücü gibi evrensel temaları sorgular. Emmanuelle Riva ve Eiji Okada'nın naif ve içten performansları, karakterlerin duygusal karmaşasını izleyiciye mükemmel şekilde aktarır. Sessiz anların ve bakışmaların diyaloglardan daha güçlü olduğu sahneler, Resnais'in ustalığını gözler önüne serer.

Hiroshima Mon Amour, Yeni Dalga akımının önemli örneklerinden biri olarak kabul edilir. Geleneksel anlatı yapısından uzak, deneysel kurgusu ve zaman atlamaları ile seyirciyi düşünmeye zorlar. Hiroşima'nın savaş sonrası görüntüleri ile karakterlerin kişisel anıları iç içe geçerek unutulmaz bir sinema deneyimi sunar. İnsanlık durumu, aşk ve travma hakkında şiirsel ve düşündürücü bir film arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir. Duygusal derinliği ve sanatsal değeri ile izleyici üzerinde uzun süre silinmeyecek bir etki bırakır.